ผ่าน : เล่าเรื่องราวที่ 'ผ่าน' มา

หน้าอกด้านซ้ายของฉันเงียบงัน...
มันไม่มีวี่แววของความเคลื่อนไหวตามความปกติของชีวิต
ไม่มีแรงเต้นให้สัมผัส ไม่มีอะไรที่บ่งบอกว่ามีบางอย่างอยู่ในนั้น

หน้าอกที่ไม่มีหัวใจ ?

ฉันเห็นเศษหัวใจของตัวเองที่แตกสลายอยู่ตรงเบื้องหน้า
มันสลายลงไปอย่างที่ไม่มีวันกลับมาเป็นเหมือนเดิม
ต่อให้นำมาประกอบเข้าช่นดิมก็ยังคงมีรอยร้าว

รอยร้าว...
แก้วที่ร้าวมันยังมีร่องรอย และรอวันจะแตก
หัวใจที่มีรอยร้าว จะแตกสลายเมื่อไหร่ก็ไม่มีใครรู้

,,

แต่ใจที่แตกสลายไปแล้ว เอามาประกอบกันหวังให้เหมือนเดิมก็คงยาก
ถ้าจะให้รอยร้าวนั้นหายไปก็คงยากยิ่งกว่า





ขอร้อง ,, ฉันขอร้องคุณ
ต่อให้ฉันต้องคุกเข่าต่อหน้าคุณเพื่อขอร้องให้คุณอย่าไปจากฉัน...ก็ยอม

ไปจากฉันหรือไม่ เป็นสิทธิ์ของคุณ
เพราะถึงอย่างไรเราก็ไม่เคยเดินไปด้วยกัน
เราไม่เคยอยู่เคียงข้างกัน

ฉันไม่เคยอยู่ในหัวใจของคุณ ,, ไม่สำคัญ...
แต่คุณอยู่ในหัวใจของฉันตลอดเวลา ตราบเท่าที่ฉันยังหายใจ

,,

แต่ขอร้องคุณเพียงอย่างเดียวได้ไหม ?
อย่าให้เราต้องกลายเป็นคนไม่รู้จักกันเช่นนี้อีกเลย
อย่าทำเหมือนฉันไม่ใช่น้องสาวของคุณ ไม่ใช่น้องเอกเดียวกับคุณ

อย่าทำเหมือนฉัน...ไม่มีตัวตนในสายตาคุณได้ไหม

อย่าทำเหมือนคุณกำลังบีบเค้นหัวใจของฉัน
อย่าทรมานฉันอีกเลย อย่าให้ฉันต้องได้เจอกับความเจ็บปวดอีกเลย...







ฉันทำอะไรผิดหรือ ?
คุณจึงลงทัณฑ์ประกาศิตให้ฉันหลายเป็นคนไร้ค่าในสายตาของคุณ

ถ้าการที่ฉันรักคุณ มีคุณคนเดียวในหัวใจ
ยินยอมพร้อมใจที่จะรักคุณเพียงข้างเดียวอย่างนี้เรื่อยไป
...เป็นสิ่งที่ผิด !

ฉันก็จะยอมก้าวถอยหลังให้ห่างออกจากชีวิตคุณไปเรื่อยๆ
จนกว่าคุณจะมองไม่เห็นฉันอีกต่อไปแล้ว
จนกว่า...ฉันจะก้าวถอยลงไปยังหน้าผาสูงชันที่อยู่เบื้องหลัง

,,

ถ้าต้องการให้เป็นอย่างนั้น
ให้ฉันควักหัวใจตัวเองออกมาแล้วขว้างทิ้งไป
ให้หน้าอกของฉันไม่มีหัวใจ ,, ยังจะง่ายกว่า !!

อย่าห้ามให้หัวใจฉันไม่มีคุณเลย
อย่าส่งสายตาของความหมางเมินของคุณมาบีบเค้นให้หัวใจฉันแตกสลาย

ต่อให้ฉันเริ่มก้าวถอยหลังแล้วร่วงลงหน้าผา
หัวใจของฉันก็ไม่มีวันหยุดความรักนั้นได้



ถ้าการที่ฉันรักคุณเป็นสิ่งที่ผิด
ความรักของใครต่อใครก็คงจะเป็นสิ่งที่ผิดด้วยสินะ

,,

แม้ถ้าคุณจะเป็นเทวดา มีอิทธิฤทธิ์ มีฤทธิ์เดชชี้ใครให้สิ้นดับสูญ
แต่คุณก็ไม่อาจจะชี้สั่งให้หัวใจของฉันไม่มีคุณ !!





แม้โลกจะหยุดหมุน แม้ทุกสิ่งทุกอย่างจะสูญสิ้นไปอีกกี่อสงไขย
หัวใจของฉัน...มันก็ยังคงยืนยันความรู้สึกของมันเช่นนั้น

คุณคงไม่อยากรู้จักฉันแล้ว
คุณคงไม่อยากเห็นหน้าฉันแล้ว
คุณคงไม่อยากเห็นตัวตนของฉันในสายตาของคุณ

ฉันไม่อาจหลบหลีกการพบเจอกับคุณได้...ฉันขอโทษ
เพราะหัวใจของฉันก็ไม่อาจหลบหลีกความรักที่มีอยู่เต็มเปี่ยมเช่นกัน

,,

ขอโทษนะ...
ฉันขอโทษที่รักคุณ







นาทีนั้นที่ฉันไม่มีคุณ
ฉันก็คงจะหมดเหตุผลที่จะมีลมหายใจ

ขอร้อง - แดน วรเวช




................