ผ่าน : เล่าเรื่องราวที่ 'ผ่าน' มา

จำจากไกลจากพี่พร่ำเพรียกหา

ชลมารคทอดยาวสุดลูกตา

ดำเนินเรื่องดำเนินมาเรื่อยเรียงไป

เหลียวหลังมองแลพี่อยู่ลิบลิบ

ราวกระซิบพริ้งพรายพิศพัดไหว

จึงจำจรจากพี่ถิ่นแดนไกล

กล้ำกลืนสุดจะหาไม่ใจโศกครวญ

โอ้ดวงใจขาดห้วงพะวงล้า

ไกลดวงตาคู่นั้นพรั่นกำสรวล

ดั่งดวงใจทรมานด้วยโซ่ตรวน

คิดรัญจวนจากไปไหนหวนคืน

พรั่นรำพึงรำลึกถึงยอดดวงจิต

เพ่งพินิจเพ่งแลแม้สุดฝืน

พี่จ๋า...ข้าตนเดียวสุดกล้ำกลืน

สุดขมขื่นสุดระทมสุดอาดูร

แม้นลับตาพี่ยาพาแปรเปลี่ยน

ดุจดั่งเทียนจุดจับพรับดับสูญ

ภาวนาอธิษฐานทวีคูณ

ดับเถิดกูณฑ์ดับเถิดใจไม่อาจิณ

ถ้าได้กลับถ้าได้พบถ้าได้เห็น

ครั้งนานเป็นกี่เดือนปีมิผิดผิน

ให้ครวญเจ็บเหน็บใจทั้งชีวิน

แม้นธรณินทร์สะเทือนทั่วโลกา

ชลธารไหลเอื่อยค่อยเคลื่อนคล้อย

เยือนลำเนาเจ้าคอยเฝ้าครวญหา

กลับแล้วใกล้ดวงหทัยคู่ตุนา-

หงันวาจาเสน่าหาครองคู่เอย