๖๐ : ครู

posted on 03 Dec 2013 00:05 by i-think-i-write in Life
 
 
 
นานมากแล้ว...ที่ไม่ได้มาเขียนบล็อก
แต่ที่กลับมาเขียนได้ ก็เพราะมีบางอย่างจุดประกาย
 
นับจากวันที่ฉันเรียนจบ
จากดินแดนแห่งตักสิลา ยาวนานมาจนถึงวันนี้...
 
ยาวนานเกินกว่าที่ฉันจะจำความรู้สึกได้ว่า
ณ ครั้งที่ฉันเหยียบย่างเข้ามาสู่ดินแดนแห่งใหม่
มาเป็นลูกหลานย่าโม มีความรู้สึกเช่นไรบ้าง
 
........................................................................................................
 
อาชีพที่หลายคนใฝ่ฝันถึง
แม้กระทั่งตัวฉันเอง แต่นั่นก็เมื่อนานมาแล้ว
 
'ครูบาอาจารย์ที่ท่านบันดาลความรู้มาให้
อบรมจิตใจให้รู้ผิดชอบชั่วดี...'
 
ไม่คิดไม่ฝันมาก่อนเหมือนกัน
ว่าสักครั้งในชีวิต จะมีหลายพันคนมานั่งตรงหน้า
แล้วร้องเพลงนี้ให้ ตลอดระยะเวลา 3 ปี
 
 
 
 
 
มีหลากหลายสิ่งอย่างที่ฉันภาคภูมิใจ
แต่ก็เป็นธรรมดาโลกที่ต้องมีบางมุมที่น่าอดสู
 
ความฝันของคนเรา...มันเปลี่ยนแปลงได้
แต่จะมีใครสักกี่คนที่ยังคงยึดมั่นและทำตามฝันนั้นได้สำเร็จ
 
ความฝันที่จะเป็นนักเขียนยังตรึงอยู่ในใจเสมอ
แต่โอกาสที่แวะเวียนเข้ามาในชีวิต กับการเป็นครู เป็นผู้ให้
ก็ไม่นักหนาอะไรหากจะลองคว้าโอกาสนั้นไว้เป็นประสบการณ์
 
 
 
สามปี...กับความเป็นครู
ที่สั่งสมด้วยประสบการณ์ล้วนๆ
หาได้มาจากการเรียนในระดับอุดมศึกษาไม่
 
ใครว่าไม่ได้เรียนครูแล้วจะมาเป็นครูไม่ได้
แม้ว่าฉันจะไม่มีใบประกอบวิชาชีพอย่างครูหลายคน
แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะพายเรือไปส่งพวกเขาขึ้นฝั่งไม่ได้นี่ ??
 
 
 
 
ยังคงเฝ้ามองเยาวชนไทยอยู่เสมอ...